| KoR_K!E's profile~*~chocolate~*~PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
May 25 มิตรภาพจาก...บ้านคึ20บ้านคึ...สอนอะไรหลายๆอย่างให้กับเรา...บ้านคึเหมือนเป็นบ้านหลังที่สองเลยก็ว่าได้...พูดง่ายๆ...เราใช้เวลาอยู่บ้านคึ...มากกว่าที่เราอยู่บ้านของเราซะอีก...เหมือนเราอยู่กันเปฯครอบครัวใหญ่...มีรุ่นพี่เป็ฯผู้ปกครอง...ดูแล้วไม่ต่างจากการอยู่บ้านของเราเลย...เพียงแต่ต่างกันที่จำนวนคนที่อยู่ในบ้านมากกว่า
ตั้งแต่วันที่เราหาบ้านคึวันแรก...จนวันนี้...มาถึงวันสุดท้ายที่เราจะต้องปิดบ้านคึแล้ว...ก็เป็นเวลา 2 เดือนกว่าๆได้แล้วมั้ง...ในช่วงเวลาที่อยู่บ้านคึนั้น...มีอะไรหลายๆอย่างที่ทำให้เราไม่เหงา...จากที่ไม่เคยรู้จักกัน...กลายมาเป็นเพื่อนกัน...บางคนอาจถึงขั้นสนิทกันมาก...ในบ้านคึมีงานให้เราทำ...งานคือการสร้างเพื่อน...เหมือนที่พี่เค้าบอกไว้จิงๆ...วันเวลา 2 เดือนนั้นมันผ่านไปเร็วจิงๆ...ตอนแรกๆคิดว่าทำไมมันช้าแบบนี้...พอมาถึงวันใกล้จะจบคึ...ถึงคิดได้ว่าทำไมมันเร็วแบบนี้...ไม่อยากให้มันจบเลย...อยู่บ้านคึมันสนุกจิงๆนะ...นั่งคุยกัน เล่นกัน กินขนมด้วยกัน...พูดแล้วคิดถึงวันเวลาที่ผ่านมาเหล่านั้นจังเลย...มันได้เห็นอะไรหลายๆอย่าง...มันทำให้เราโตขึ้น...เป็นผู้ใหญ่มากขึ้นจิงๆ...สอนให้เราตื่นเช้า...ตรงต่อเวลา...มีความรับผิดชอบ...ตอนเช้า 9 โมงเราก็มานั่งนับยอดกันทุกวัน...แต่วันนี้ไม่มีอีกแล้ว...รู้สึกแปลกๆ...ปรับตัวไม่ทัน...10 โมง เราก็ไปบูม+ร้องเพลงกัน...เหมือนเป็นกิจวัตรไปแล้ว...ตอนบ่ายก็มาทำงานในบ้านคึ...มันทำทุกวันจนเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันไปเลยนะ...ตอนกลางคืนเราก็ซ้อมแสดง...ถึงแม้จะท้อบ้างในบางครั้ง...แต่เพื่อนก็ให้กำลังใจ...ตอนซ้อมก็คิดว่าเมื่อไหร่จะถึงวันจิง...พอถึงวันจิงแล้วก็ไม่อยากให้มันถึงเลย...จากนี้ไปกลางคืนเราจะทำอะไร...อยู่เฉยๆ...เล่นเนต...งั้นหรอ...มันยังไม่ชินมั้ง...พิมพ์ไปก็นึกถึงเพื่อนๆไปนะเนี่ยะ...ก็ดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของคึนะ...!!!!
บรรยากาศวันสุดท้ายที่เราได้อยู่บ้านคึ...มันเหมือนวันแรกๆของบ้านคึเลยอ่ะ...ไม่เหลืออะไรในบ้านเลย...เหมือนตอนแรกที่เราเข้าบ้านคึมามันก็ไม่มีอะไร...บรรยากาศก็เหมือน...มีเพื่อนๆมานั่งเล่นไพ่กัน...เหมือนตอนแรกๆที่เรายังไม่ค่อยมีงานในบ้านคึกัน...อยากให้เพื่อนๆไปเห็นบรรยากาศแบบนั้นมั่งจัง...คงจะเศร้าน่าดู...รู้สึกใจหาย...ไม่รู้ว่าไปในมอ...เราจะยังได้เจอกันแบบนี้อีกรึป่าวไม่รู้...แต่เราก็จะเก็บความรู้สึกดีๆทั้งหมด...ที่เพื่อนๆทุกคนมอบให้เราไว้...จะไม่ลืมเลยแหละ...ขอบใจเพื่อนๆทุกคนที่ไม่รังเกียจกาเทยแบบพวกเขานะ...อยู่แล้วมีความสุขนะ...มันบอกไม่ถูก...มีความสุข...จนบอกจนเขียนออกมาไม่ได้...มันมากเกินคำบรรยาย...แต่ตอนนี้ก็เศร้าเกินคำบรรยายจิงๆนะ...แต่ไม่เป็นไร...ถึงจะไม่ได้อยู่บ้านคึ...แต่ความรัก+ความผูกพันธ์+มิตรภาพ...ของพวกเราก็ยังคงทนและจะอยู่ตลอดไปนะคะ...รักเพื่อน+รักพี่+รักบ้านคึ ค่ะ Comments (2)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://chocolatecake15.spaces.live.com/blog/cns!9284EA8BC13BF840!445.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
